கோலிவுட்டில் கடந்த சில ஆண்டுகளாகப் படப்பிடிப்பு காலம் என்பது இரண்டு மூன்று ஆண்டுகளைத் தாண்டி நீடிப்பது வாடிக்கையாகிவிட்டது. சமீபத்தில் வெளியான ‘கருப்பு’ மற்றும் ‘சார் தார் 2’ (Sardar 2) போன்ற பெரிய படங்கள் கடைசி நேரத்தில் கடுமையான ரிலீஸ் டென்ஷனை சந்தித்ததற்கு முக்கியக் காரணம் அவற்றின் நீண்ட தயாரிப்புக் காலம்தான் எனப் பிரபல திரையரங்க உரிமையாளரும் விநியோகஸ்தருமான திருப்பூர் சுப்பிரமணியம் பகிரங்கமாகச் சாடியுள்ளார். ராமாயணம் அல்லது மகாபாரதம் போன்ற பிரம்மாண்ட இதிகாசப் படங்களை எடுப்பதைப் போல சமூகக் கதைகளைக் கொண்ட படங்களுக்கு எதற்காக மூன்று முதல் நான்கு ஆண்டுகள் தேவைப்படுகின்றன என்ற கடுமையான கேள்வியை அவர் எழுப்பியுள்ளார்.
ஒரு சாதாரண படத்தைத் தயாரிக்க மூன்று முதல் நான்கு ஆண்டுகள் எடுத்துக்கொள்ளும்போது, அதன் ஆரம்ப கட்ட பட்ஜெட் 70 கோடியில் தொடங்கி 80 கோடி அல்லது 100 கோடியாக மலையளவு உயர்ந்துவிடுகிறது. எந்தவொரு தேசிய அல்லது வணிக வங்கியும் திரைப்படத் தயாரிப்பாளர்களுக்கு நேரடியாகக் கடன் வழங்க முன்வருவதில்லை. இதனால் தயாரிப்பாளர்கள் வேறு வழியின்றித் தனிநபர் பைனான்சியர்களிடம் குறைந்தபட்சம் 2 சதவீதம் முதல் 24 சதவீதம் வரை வட்டிக்குக் கடன் வாங்கும் கட்டாயத்துக்குத் தள்ளப்படுகிறார்கள். படம் நான்கு ஆண்டுகள் தயாரிப்பில் நீடித்தால், வாங்கிய கடனுக்கான வட்டியே மூலதனத்தைத் தாண்டி நூறு சதவீதத்தை எட்டிவிடும். 80 கோடி ரூபாய் பட்ஜெட்டில் தொடங்கப்படும் படம், வட்டித் தொகையோடு சேர்த்து இறுதியில் 160 கோடி ரூபாயாக விஸ்வரூபம் எடுப்பது எப்படி லாபகரமான வணிகமாக இருக்க முடியும்? இந்தத் தயாரிப்புக் குழப்பங்களால் தயாரிப்பாளர்கள் சந்திக்கும் நிதிச் சுமைக்கு யார் பொறுப்பு?
சில முன்னணி நடிகர்கள் தங்களது சொந்தத் தயாரிப்பு நிறுவனங்களுக்கும், குடும்பத் தயாரிப்பாளர்களுக்கும் மட்டுமே இது போன்ற நெருக்கடியான சூழ்நிலைகளில் மனிதாபிமானத்துடன் துணை நிற்கிறார்கள். சூர்யா, கார்த்தி போன்ற முன்னணி நடிகர்கள் தங்கள் வீட்டுத் தயாரிப்புகளுக்குப் பக்கபலமாக நிற்பது பாராட்டத்தக்கதுதான். ஆனால், எந்தவிதப் பின்னணியும் இல்லாமல் வரும் வெளிதயாரிப்பாளர்கள் தனியாக மாட்டிக் கொள்ளும்போது எந்த நடிகராவது அவர்களுக்குத் தொடர்ந்து ஆதரவளித்துத் தாங்குவார்களா? தயாரிப்பாளர்களின் வாழ்வாதாரத்தைச் சூறையாடும் இந்தத் தாமதக் கலாசாரம் உடனடியாக மாற்றப்பட வேண்டும்.
படத்தில் வேலை செய்யும் அனைவரின் உழைப்பும் ஊதியமும் உரிய காலத்தில் கிடைக்க வேண்டுமென்றால், திட்டமிட்ட காலக்கெடுவுக்குள் படப்பிடிப்பை முடிக்க வேண்டும். பிரம்மாண்டமான வரலாற்றுப் புராணக் காவியங்களான ராமாயணம் அல்லது மகாபாரதம் போன்ற படங்களுக்கு வேண்டுமானால் பல ஆண்டுகள் தயாரிப்பு காலம் தேவைப்படலாம். ஆனால், எளிய சமூகக் கதைகளைச் சுமந்து கொண்டு பல ஆண்டுகள் இழுத்தடிப்பது ஒட்டுமொத்தத் திரைப்படத் துறையையும் நிதிச் சிக்கலில்தான் தள்ளுமே தவிர வேறு எந்த நன்மையையும் தராது என்பதைச் சம்பந்தப்பட்ட அனைவரும் உணர வேண்டும்.
