குஜராத் மாநிலத்தின் சாம்தம்கி (Chamdamki) கிராமம் இன்று ஒரு மௌனமான சோகத்தைச் சுமந்து நிற்கிறது. அந்த ஊரின் தெருக்களில் இளைஞர்களின் நடமாட்டமோ, உற்சாகமோ இல்லை. பிழைப்புக்காகவும், வேலைவாய்ப்புக்காகவும் அந்த ஊரின் வாலிபர்கள் அனைவரும் நகரங்களுக்குப் புலம்பெயர்ந்து விட, இன்று அங்கே எஞ்சியிருப்பது நரைமுடி படர்ந்த 70 மற்றும் 80 வயது முதியவர்கள் மட்டுமே. தள்ளாத வயதில், தங்களைக் கவனித்துக் கொள்ள ஒரு உயிர் கூட அருகில் இல்லாத நிலையில், பசிக்கு ஒரு வேளை சோறு சமைக்கக் கூடத் திராணியின்றி தவித்த அந்த முதியவர்களின் கண்ணீரைத் துடைக்க ஒரு தாயாக முன்வந்துள்ளார் அந்த ஊரின் பெண் சர்பஞ்ச் பூனம் பாய் படேல்.
இந்தக் கிராமத்தில் வசிக்கும் முதியவர்களுக்கு மளிகைப் பொருட்கள் வாங்குவது என்பது ஒரு மிகப்பெரிய சவாலான காரியம். அத்தியாவசியப் பொருட்களை வாங்க வேண்டும் என்றாலும் 3 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள கடைக்குத் தான் அவர்கள் நடந்து செல்ல வேண்டும். உடல் நடுக்கத்துடனும், காலில் பலமின்றியும் இருக்கும் இந்த முதியவர்களால் அது இயலாத காரியமாக இருந்தது. இந்த அவலநிலையைக் கண்டு மனம் உருகிய பூனம் பாய் படேல், வெளிநாட்டில் தனக்கிருந்த வசதியான வாழ்க்கையைத் துறந்து தனது மண்ணுக்காகத் திரும்பினார். “பெற்ற பிள்ளைகள் அருகில் இல்லாவிட்டால் என்ன, இந்த ஊரே உங்கள் குடும்பம்” என்று கூறி ‘ஒரே ஊர், ஒரே சமையலறை’ (One Kitchen for a Village) என்ற உன்னதமான மனிதாபிமானத் திட்டத்தைக் கொண்டு வந்தார்.
இந்தத் திட்டத்தின் கீழ், கிராமத்தின் முதியவர்கள் அனைவருக்கும் தினசரி இரண்டு வேளை சத்தான உணவும், மாலையில் சிற்றுண்டியும் (Evening Snacks) வழங்கப்படுகிறது. இதற்கு ஒரு மாதத்திற்கு 2,500 ரூபாய் மட்டுமே கட்டணமாக நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. இது வெறும் உணவிற்கான விலை அல்ல; அந்த முதியவர்களின் கண்ணியமான வாழ்க்கைக்கான ஒரு சிறு பங்களிப்பு. பிள்ளைகள் அனுப்பும் சிறு தொகையைக் கொண்டு, இந்தக் கட்டணத்தைச் செலுத்தும் முதியவர்கள், இனி அடுப்பு ஊதத் தேவையில்லை, பசியோடு உறங்கத் தேவையில்லை என்ற மிகப்பெரிய நிம்மதியில் உள்ளனர்.
உணவைத் தாண்டி, இந்தப் பொதுச் சமையலறை அந்த முதியவர்களின் தனிமையைப் போக்கும் மருந்தாக மாறியுள்ளது. வீட்டின் நான்கு சுவர்களுக்குள் முடங்கிக் கிடந்தவர்கள், இப்போது ஒரு பொதுவான இடத்தில் கூடி ஒன்றாக அமர்ந்து உண்டு, ஒருவருக்கொருவர் கதைகளைப் பேசி மகிழ்கின்றனர். முதியவர்களின் வாடிய முகத்தில் ஒரு சிறு புன்னகையைக் காண வேண்டும் என்ற பூனம் பாய் படேலின் இந்த ஈரமான மனது, இன்று ஒட்டுமொத்த தேசத்தையும் நெகிழ வைத்துள்ளது. மனிதநேயம் என்பது வெறும் சொல்லல்ல, அது மற்றவர்களின் துயர் துடைக்கும் செயல் என்பதைச் சாம்தம்கி கிராமம் உலகுக்கு உணர்த்திக் கொண்டிருக்கிறது.
